“Godsgeschenk !”. Heeft Antwerps stadsarcheoloog Tim Bellens last van
zijn korte termijn geheugen?
De Antwerpse stadsarcheoloog Tim Bellens is de koning te rijk. We
kunnen hem volgen, in deze komkommertijd. Zopas begon achter het Vleeshuis,
nabij de Grote Markt, een grootschalig archeologisch onderzoek, met
indrukwekkende opgravingen die van op de straat duidelijk te volgen zijn. De alleroudste resten van Antwerpen komen bloot te liggen. Uit
de elfde, tiende eeuw en wellicht tot 800 na Christus. Tim Bellens juicht: “Dit
is een Godsgeschenk !” zegt hij in de media.
Alle Antwerpenaars hebben redenen opgelucht te zijn, nu archeologen hun
wetenschappelijk werk kunnen verrichten. Hun geschiedenis verdween een jaar
geleden immers bijna zonder veel poespas onder een dikke laag beton.
Archeologen zijn historici. Ze vertoeven meestal in een ver verleden. Tast dat
hun korte termijn geheugen aan? In dit specifiek geval vrezen we er voor. Dat
boven de oudste archeologische site van Antwerpen aan de Burchtgracht niet reeds nu stinkrijke loftbewoners
bivakkeren “met zicht op ’t Scheld” is niet aan God te danken, maar aan een
stel… krakers, daklozen, junks, prostituees, (ex)gevangenen… Die een paar jaar
geleden water en bloed zweetten om projectontwikkelaar Blijweert nv en het
Schepencollege een kloot af te trekken. Het Daklozen Aktie Komitee
(DAK) was de dader.
Cocaïne in de
riolering.
Deze strijd om gemeenschapsbezit, archeologisch erfgoed, is voor het
DAK e.a. bijzonder belangrijk omdat hij kadert in die tégen de politieke,
stedelijke meerderheid. Een meerderheid met Janssens (sp.a) als burgemeester, die de huishuren opdrijft en de
minder verdienende als “overlast” uit de stad jaagt. Vooral in het District
Antwerpen zijn de gevolgen zichtbaar. Het noordelijk deel wordt met razzia’s
naar “illegalen” en “huis-aan-huis-controles” verder omgeploegd in een
volgehouden asociaal overheidsoffensief met racistische kenmerken. Andere
Districten zullen volgen. “Stadsherwaardering”…
Het recht op betaalbaar wonen werd fictie. Het
o zo geweldige “bruisende Zuid” werd een privé territorium voor rijken, met als
toppunt een onwettelijk met tralies afgesloten woongetto aan de vroegere
Vismarkt. Zoals in de USA. Om plunderaars buiten te houden? Voor wie geloofd
aan de praatjes over dat “bruisende Zuid”: het “bruist” er inderdaad, in de
rioleringen. Wetenschappelijk onderzoek wees uit dat het rioolwater er de
grootste hoeveelheid cocaïnesporen van heel Vlaanderen bevat. Via urine daar in
verzeild. Ondermeer in mijn straatje, de Luikstraat
aan de Cockerillkaai, waar ik en mijn buren ’s nachts vanuit onze sociale
appartementjes de strapatsen van dat druggebruikende
“rijk volk” kunnen volgen. Mijn woonkamer raam ging ooit aan diggelen tijdens
een gevecht tussen rijke junks. Politie is er nooit te zien, de kans
dat er een stedelijk Schepen,belangrijk “zakenman” of
TV verschijning tussen de feestvierders zit is tamelijk groot…
Ik publiceerde eertijds een nogal betwist
driedelig artikel over dat leuke Zuid. ( via Google zoeken: Antwerpen Zuid –
Maffia). Op dit artikel kwamen reacties, zowel kritisch als instemmend. Enige
provocatie doet de mensen hun internet pen grijpen. Zonder je sectair te
isoleren is een verstandig gebruik van het “conflictmodel” uit de sociologie
dikwijls lonend. Een organisatie als het DAK gebruikt dit bewust en
voortdurend. Het is tegen de stroom inzwemmen maar draagt er toe bij een
consensus model te doorbreken dat met haar zucht naar de “mainstream”
slechts tot doel heeft de werkelijke problemen te ontwijken. De
armoedeorganisaties met hun gediplomeerde hulpverleners is vergeven van
compromisfreaks die het DAK als “luis in de pels” met afschuw volgen. Een DAK
dat overwinningen behaalt op een overheid die niet geïnteresseerd is in een ernstig
armoede beleid.
Wat met het thema archeologie en actievoerders als krakers en hun
“doelgroepen” voor velen als een ver van hun bed show kan aangevoeld kan
worden, is voor de gehele werkende en niet rijke bevolking van belang. Het gaat
niet alleen om wonen in de vroege middeleeuwen, maar om vandaag. Niet allen
voor extreem armen, maar voor de doorsnee Piet met de Pet. Niet in het minst
voor de ouderen, die van een klein pensioen leven en met het groot vuil buiten
gewerkt worden. Even verduidelijken, ook de nabije geschiedenis heeft haar
rechten.
“Uitschot”
versus “Armani pakken”.
De heren beheerders van projectontwikkelaar Blijweert nv, een mega
firma, stelden de krakers bij het genot van aan vieze tas lauwe thee en een
joint in hun kraakpand eerst voor een fikse som geld in ontvangst te nemen voor
hun “goede werk” met daklozen. Wat deze gedecideerd
weigerden. Dan om samen met deze hardwerkende Vlamingen eens uitgebreid te gaan
vreten in een duur restaurant. Wat deze met afschuw afsloegen. Tenslotte daagden ze hen voor de vrederechter. Wat een slag
in het water was. Tussen beide belangen groepen bestaat nu eenmaal een wereld
van verschil, die de Armani pakken nooit zullen begrijpen. Ondertussen was het
“uitschot” wel geconfronteerd – niet voor het eerst en niet voor het laatst – met een onderhandelingsstijl die
dagelijkse kost is voor een Ludo Van Campenhout (Open VLD) en een burgemeester
Janssens (sp.a).
De grens tussen “een akkoordje” en zuivere corruptie is o zo dun… Dat
armen,daklozen, junks en psychiatrische patiënten ( de
“sociaal uitgeslotene” ) niet achterlijk zijn en niet plat gaan voor een duur
etentje, beseft dit zootje niet eens. De minachting is historisch en
wederzijds. In Antwerpen – en ongetwijfeld over de hele wereld – gelukken die
“marginalen” er telkens weer in “het gezag” op haar bek te laten vallen.
Mandela flikte dat in Zuid-Afrika, een paar “overlastbezorgers” doen dat in een
stadje als Antwerpen. Tussen “het grote” (Mandela) en “het kleine” (Antwerpse
krakers) is meer overeenkomst dan een Van Campenhout en C° ooit zullen
begrijpen. Een “gevaarlijke” overeenkomst voor dat “gezag”, dat hebben ze in de
mot, gezien de veelal dure en idiote aandacht die hun inlichtingendiensten er
aan besteden.
Dat Tim Bellens nu archeologisch werk van de bovenste plank kan
verrichten heeft hij niet te danken aan God, het Schepencollege en zeker niet
aan projectontwikkelaar Bliyweert nv, een familiale
groep met extreem rechtse achtergrond die een eeuw geleden met enkele
koebeesten in Oost-Vlaanderen begon en een paar veroordeelde collaborateurs in
de familie heeft. Wie zin heeft in een kijkje op een écht geslaagde
hardwerkende Vlaamse familieclan:
http://blog.seniorennet.be/blyweert/archief.php?ID=69 .Wie
iets wil opsteken van wat minder fraaie verwikkelingen van die clan met de eertijds beroemde milieubox: www.gva.be/dossiers/-m/milieubox/dozen.asp.
Het was deze diepchristelijke Vlaamse familie die de krakers een duur etentje
aanbood, vooraleer hun advocaten los te laten.
Het is dus aan het Antwerpse “uitschot”, dat tot een goed jaar geleden
letterlijk met haar kraakpanden bovenop deze waardevolle archeologische site
bleef zitten te danken dat Tim Bellens nu God
aanroept. Ze bleven zitten tot deze sites veilig verklaard konden worden tegen
de aanrukkende betonmolens. Het was het Daklozen Aktie Komitee
(DAK) dat dit klaarspeelde, terwijl stadsambtenaar Tim Bellens van op veilige
afstand in zijn stadsbureau “nine to five” de schermutselingen volgde. Deze waren al in 2004
begonnen rond het kraakpand boven de site van de Noordblok.
Waar het DAK met archeologische verenigingen als S.O.S. Bodemarchief Middeleeuws Antwerpen (http://antwerpen.pvda.be/nieuws/article/sos-bodemarchief-middeleeuws-antwerpen.html)
en de vzw Antwerpse Vereniging voor Bodem en Grotonderzoek op Open
Monumentendag (12 september 2004) een nog niet gesloopt waardevol gebouw openstelden.
Wat toen nog getoond kon worden, namelijk de ondergrondse resten van de
middeleeuwse St.Jans Vleeshalle,
verdween later spoorloos. In oktober 2004 begon de afbraak van dat Noordblok, zoals afgesproken “tot op maaihoogte”. De Vleeshalle leek gespaard. Tot een paar maand later ook die
archeologisch waardevolle site bij “Nacht und Nebel” verdwenen was… Mijnheer de stadsarcheoloog liet geen
kik horen. Wel werden in dezelfde periode vier krakers door de eigenaars ( toen
Onroerende Promotie nv) voor de rechter gesleept en bedreigd met duizenden
euro’s schadevergoeding per persoon. De krakers wonnen het proces en waren een
ervaring rijker in de strijd. Krakers hebben rechten.
“Stedelijke
Poesje”: “Ludo de leugenaar” en “den Tim” als auteur.
Het is niet van belang ontbloot te beseffen dat de dienst
Stadsarcheologie uiteraard een stedelijke dienst is met stedelijke ambtenaren wiens brood afhankelijk is van de stedelijke overheid.
Dezelfde overheid die beslist over afbraak- en bouwvergunningen. Een centrale
pion hier in is Schepen Ludo Van Campenhout (Open VLD) van Stadsontwikkeling.
“De Ludo” is een geduchte marathonloper, heeft iets onduidelijks met cocaïne en
whisky, is zeer populair op “het Zuid” en was helemaal niet blij dat het DAK
zich opwierp als verdediger van historisch Antwerpen. Het viel namelijk nog al
op dat degene die dat in de eerste plaats had moeten doen, de stedelijke
overheid, even niet thuis was. Wanneer, met steun van àlle
media, de kat de bel werd aangebonden en de betonmolens al in zicht waren legde
Van Campenhout op 23 juni 2007 zijn ziel bloot aan journalist Kris Goosenaerts
van Het Nieuwsblad. “Natuurlijk moet die bouwheer de
kans geven aan de archeologen”, zuchtte schepen van stadsontwikkeling Ludo Van
Campenhout (VLD).”
En: “Het daklozencomité wil natuurlijk niet dat daar gebouwd wordt.
Maar ze hanteert best iets betere argumenten, want ik en cultuurschepen Philip
Heylen (CD&V) zijn nu net de grootste verdedigers van zo’n
archeologisch onderzoek”… Ontroerend.
Deze “zucht” kwam er op de dag dat het DAK in het nog steeds gekraakte
Badhuis, bovenop de Zuidvleugel van de waardevolle site, een persontmoeting
hield. Dat al geruime tijd nadat het DAK inzake dat Zuidblok via de media en lobbywerk alarm sloeg.(http://antwerpen.indymedia.org/news/2007/01/5587.php)
. Het Noordblok was dan al lang een stadskanker die
winstgevend tussen grondspeculanten werd doorverkocht. Het DAK was toen vol op
aan het knokken en stak geld in advocaten,acties en
administratief vrijwilligers werk. Zo moest het DAK een advocaat inschakelen
(Raf Jespers van Progress Lawyers Network) om van de stad
inzage te krijgen in een archeologische studie, gedaan door de privé archeologe
Petra Maclot, over het gebied achter het Vleeshuis.
(Cultuur Historisch en Esthetisch Rapport (CHER). Dit
rapport viel duidelijk onder “openbaarheid van bestuur”. Op het “Schoon
verdiep” roken ze evenwel nogmaals stront en moesten
ze willens nillens gedwongen worden… Het was het DAK
dat deze zaak in de Antwerpse Districtsraad bracht, waar op initiatief van
Groen! (26 juni 2007) een motie gestemd werd pro archeologisch onderzoek.
Ikzelf had als toenmalig Antwerps Districtsraadslid reeds
op 6 september 2004 deze affaire in die Raad gebracht. Het was het DAK dat dit
thema in een Commissie van de Gemeenteraad bracht, waar Schepen van Campenhout
wat vage praat verkocht en ronduit loog. “De Ludo” antwoordde op een lullige
tussenkomst van ex-Schepen Erwin Pairon
(collega’s onder mekaar, weet je…) van Groen! dat er
al een akkoord was tussen Blijweert nv en het Schepencollege. Zodat deze nv een
afbraakvergunning mocht verwachten.
“De Ludo” loog brutaal, op 18 juni 2007. Dat akkoord was er pas veel
later, op 20 juli in het schepencollege. Een maand
later. Waarom zo vervelend doen over een paar weekjes? Omdat een sukkelaar die
in Antwerpen zijn vuilniszak 1 uur te vroeg buitenzet een GAS boete kan krijgen
van 100 euro, wat werkelijk gebeurt.(http://luisinpels.wordpress.com
– “Vuilniszak betrapt in “A” – 24/03/07 ). Omdat in die maand door de
actievoerders nog heel wat druk moest uitgeoefend worden om dat akkoord binnen
te halen. Ondermeer die motie in de Districtraad op 26 juni. En wie was de
auteur van dat akkoord tussen Blijweert nv en de stad ?
Het was de Godvrezende Tim Bellens, stadsarcheoloog en rechtstreeks betrokkene,
belanghebbende bij deze story. Deze stadsambtenaar is dus de auteur van een
contract tussen de stedelijke overheid en de privé, van een project waarbij hij
zelf financieel via zijn loon en zijn dienst rechtstreeks betrokken is… O neen,
we beweren niet dat deze wetenschapper corrupt is. We zouden niet durven. We
beweren wel dat dit typische Antwerpse verhaal veel properder was afgehandeld
wanneer,om maar iets te zeggen, de auteur van het
vernoemde CHER-rapport, de onafhankelijke privé archeologe Petra Maclot bij dit alles betrokken was geworden. Zij en niet
Bellens verrichtte het belangrijkste wetenschappelijk
onderzoek. Het DAK deed de rest. Er hangt stront aan
de knikker in dit dossier. (Zie voor het
document/contract tussen Blijweert nv en het Schepencollege,onderaan dit
artikel)
Bellens en de stedelijke bestuursmeerderheid triomferen nu en maken de
Antwerpenaars wijs dat het archeologisch en
stedenbouwkundig beleid hier pico bello georganiseerd is. Wat archeologie betreft
is er in dit land niets pico bello, vermits België en
Vlaanderen nooit de al lang bestaande Conventie van Malta geratificeerd hebben,
in tegenstelling tot de buurlanden. Dit in het kader van het Europees verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed.
Projectontwikkelaars zoals Blijweert nv lobbyen tegen deze Conventie en doen
hun “goesting” zonder enige wettelijke hinderpaal. Het
is slechts wanneer de publieke opinie wakker geschud wordt en serieuze druk
uitoefent op “de politiek”, zoals het DAK klaarspeelde met steun van de media,
dat ze plooien. Maak je geen illusies over de bezorgdheid van Blijweert nv voor
het archeologisch “vlaams
belang”, als extreem rechtse familie clan. Deze n.v. plooide onder druk van
het progressieve, linkse DAK die ook weet wat lobbyen en netwerken is. Zonder
de hulp van “communicatiespecialisten” à la Patrick Janssens en Slangen, maar
tégen hen. Ook in het Vlaamse dossier van het niet ratificeren van de Conventie
van Malta hangt stront aan de knikker.
Het is “het wat
groezelige volk”.
Het was dus dit “stedelijk uitschot” dat door politie en
bestuursmeerderheid als “overlast” beschouwd wordt, dat zich als “eerbare
burgers” gedroeg. Nu hebben “ze” op het “Schoon verdiep” en allerlei
overheidsdiensten zoals het OCMW en de politie,hopelijk voor hen,al enige tijd begrepen dat hier een netwerk aan
oppositiegroepen aan het werk is waar “ze” maar geen etiket opgeplakt krijgen.
En zonder een te begrijpen etiket weten “ze” niet waar eerst te beginnen om
deze oppositie uit te roeien. Brutale agressie pakt geen verf, pogingen tot recuperatie evenmin. “Ze” snappen al dat het geen oppositie
is die ook maar iets met extreem rechts te maken heeft, integendeel. “Ze”
hebben nog niet door dat het om een ongrijpbaar progressief, links netwerk gaat
zonder “leiders” of bureaucratische structuren. Laten we het simpel houden: het
gaat om “het volk”. Het wat groezelige volk dat al lang de buik vol heeft van
jullie “ge-restylde” pseudo
1 mei feesten, Patrick. De niet rechtse Antwerpenaar die genoeg heeft van een “socialistische” burgemeester
die het programma van het VB uitvoert. Je zit in de tang, “Patrick. Tussen een VB publiek waarnaar je hengelt en een sterk groeiend
links front waarop je geen vat hebt en dat je petje van reclame man te boven
gaat. Succes ermee…
Onkruid vergaat niet. Het gaat om de eenvoudige, niet rijke,
intelligente en naar goede Antwerpse traditie “ambetante”, zéér
kwaaie Antwerpenaars die lak hebben aan “gezag” dat zich vermomt als Beerschotsupporter. De enkele uiterst democratische fronten
die “de Patrick” bekend zijn en hem grijs haar bezorgen, zijn Antwerpen In
Actie (A!A) (http://www.oosterweelverbinding.info)
en Basta! (http://www.basta-online.be)
waarvan “de leden” autonoom werken. En er is méér… Maar dat blijft nog even geheim. Laat onze vrienden van de
recherche maar al loeren. Voor je het weet zit je met een tweede Dyab Abou Jahjah….Wees
gerust, “Patrick”, een “centraal comité’ of “politbureau” bestaan niet. Dat is
ook de sterkte van dit netwerk met haar vele websites. Dat de StRaten-generaal, de “intellectuelen” van dit verbond, in
haar strijd tegen de Oosterweelverbinding de Vlaamse regering in haar greep heeft,
hoeft geen betoog. Dat Ademloos in hetzelfde kader een wettelijke
volksraadpleging in Antwerpen voorbereidt, is geweten (http://ademloos.be). Het gaat niet om kleine
jongens, die je kan afdreigen. Ze bezitten een voor
hun tegenstanders afschrikwekkende ervaring. Daarnaast heb je de vele buurt- en
actiecomités, en “stille” individuen die het vuurtje brandend houden. Rond het
meer dan tien jaar bruisende Daklozen Aktie Komitee
(DAK) is dan weer een heel netwerk aan gelijkgezinde groepen gegroeid dat werkt
rond alle mogelijke thema’s van sociale uitsluiting. (http://www.daklozenaktiekomitee.be)
En zo nu en dan onverwachte wegen inslaat, zoals archeologie…
Dit is gemeenschapsbezit.
Even terug naar de “liberaal” Van Campenhout, die van zijn eerste
leugen niet doof geworden is. Deze marathonloper maakt deel uit van een
bestuursmeerderheid die met dubieuze wetten en reglementen, zoals de
Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) en een discriminerende,
racistische campagne tegen wat “overlast” heet de stad “proper” tracht te
vegen. Dat is de essentie van de kritiek van het DAK op de sloop aan de
Burchtgracht, waarbij ei zo na oeroud erfgoed verdween. Ongebreidelde winsthonger
heeft lak aan archeologie en geschiedenis. En de stedelijke overheid speelde
dat spelletje mee, de stedelijke Archeologische dienst zweeg, tot het DAK – nogmaals – aan de bel trok.
Philippe De Craene van het DAK bezette zeven
jaar het Badhuis, de Zuidblok. Op de vermelde
persontmoeting van het DAK in dat kraakpand zei hij: “Het Daklozen Aktie Komitee (DAK) kraakte enkel jaren geleden het Badhuis, uit
protest tegen het gebrek aan betaalbare woningen. De stad geeft hier weer toe
aan de betonlobby”. (Het Nieuwsblad). Daar gaat het om. Het DAK wenst dat er
gebouwd wordt, maar dan betaalbaar en niet élitair.
De stad Antwerpen zet haar asociale politiek verder, laat de huishuren bewust
stijgen om al wie niet “proper” is naar de periferie te jagen. Het is deze
tactiek die de anders globaliste Naomi Klein in haar
boek “De Shock Doctrine- De Opkomst van het Rampenkapitalisme” (De Geus)
ontmaskert. ( http://indymedia.be/nl/node/24592)In
het Antwerpen van burgemeester Janssens (sp.a) op beperkte schaal toegepast, in steden in
Brazilië, Argentinië, China, de USA, Afrika massaal. Met dezelfde ideologie van
de econoom van het maffia kapitalisme, Milton Friedman. Denk daar eens over na wanneer je op het
multiculturele Antwerpse De Conickplein op een bankje
geconfronteerd wordt met, met stenguns gewapende politiemannen en rechercheurs
van de Dienst Vreemdelingenzaken op jacht naar het “uitschot”. Wanneer bij de
“huis-aan-huis-controles”, zogezegd een kijkje naar “woonomstandigheden”,
kinderen meegesleept worden en als “illegalen” op het vliegtuig gezet. Ook aan
de Burchtgracht en omgeving werd eerst een daar al
eeuwen bestaande “hoerenbuurt” geliquideerd, om dan richting Schipperskwartier
de boel plat te leggen met behulp van verhaaltjes over “mensenhandel” en
“maffia”. Waar het door het Koningshuis gelauwerde Payoke van Patsy Sörensen een vieze en zwaar
gesubsidieerde rol in speelde, die voer is voor een universiteitsthesis.
Aanbevolen kost! De werkelijkheid heeft de enkele jaren geleden nog
“onbespreekbare” eisen van extreem rechts (VB) al lang ingehaald. Mét de stompzinnige steun van de sp.a en àlle “democratische
partijen” in de Antwerpse meerderheid.
Dank zij God de vader staat stadsarcheoloog Tim Bellens nu gelukzalig
te graven aan de Jordaenskaai, de Burchtgracht en de Vleeshuisstraat. Het is een meevaller dat hij er niet met
een drilboor beton te lijf moet gaan. Hij zal er zeker veel waardevols vinden
en die van het DAK en hun bende zijn daar heel blij om. Het is wel wat sneu dat
deze trouwe stadsambtenaar problemen heeft met zijn korte termijn geheugen en
zich niet kan herinneren wat wij hem een indertijd op zijn bureau trachtten
wijs te maken. We hebben het dan maar zonder hem gedaan en via zachte druk achter
de schermen (chantage ?) belet dat de betonboeren van
Blijweert nv toen in volle verlofperiode hun begeerde vergunningen kregen
zonder er flink wat tegenover te stellen. Dank zij die clochards van het DAK
lukte dat in het voordeel van de stadsbewoners. Het gaat om gemeenschapsbezit.
Met dank aan de media, die wakker bleken. Met dank aan een paar archeologische
verenigingen, zoals S.O.S. Bodemarchief Middeleeuws
Antwerpen, waarmee we samenwerkten. Er waren de contacten met de Antwerpse
Universiteit. Met totaal geen dank aan welke “gevestigde” politieke partij dan
ook, die hun propere vingers ver houden van “uitschot” dat gemeenschapsbelangen
verdedigt en vooral voor “overlast” zorgt.
Megafoon + grote
bek = resultaat.
Er worden in dit artikel een paar minder beleefde woordjes gebruikt. Stront, kloot, junk, hoer, stompzinnig… Ik besef het, maar
ik las wel alle zeven delen (3000 pag.) van “A la recherche du temps perdus” van de grote Franse
bourgeois Marcel Proust (1871 – 1922). Dat geschiedde
weliswaar tijdens een wat uitgelopen verblijf op de bij kenners geliefde
afdeling
Wanneer men in het stadje Antwerpen echter enig gehoor wil vinden en
niet een paar miljoen euro bezit om met de steun van Groep C & Slangen
(“Strategische communicatie !”. Doet
me steeds denken aan “Kaas !” van Willem Elschot. Waarom ?) het publieke domein te verkrachten, dan kunnen een
simpele megafoon en een grote bek wonderen verrichten. Het Daklozen Aktie Komitee bezit niets meer. En liet een “Godsgeschenk
!” uit de hemelen neerdalen. Meer moet dat niet zijn, al hadden
stadsarcheoloog Tim Bellens en C° van enige middeleeuwse ridderlijkheid getuigd door te
herinneren aan de langdurige belangloze strijd van het DAK en haar “marginale”
mensen om een stuk van “ons” Antwerpen te redden.
Merci.
( Tot eind januari kun je iedere vrijdag (behalve
feestdagen) tussen 14 en 16 uur gratis rondleidingen meemaken van een half
uurtje langs de sites. De wandeling start aan de Jordaenskaai
14 – 19 ).
Voor het “contract” tussen Blijweert nv en Stadsontwikkeling/Schepencollege:
Koen Calliauw en Philippe De Craene
van het Daklozen Aktie Komitee (DAK).