Buurtcomité
in verzet
Het
Buurtcomité Generaal Belliardstraat, naast het
Zeemanshuis, ging tegen de afbraakplannen in en geven niet op. Vierduizend
mensen, waaronder een hoop BV’s tekenden hun
petitie. Een gesprek met
Wat
is er mis met het Zeemanshuis?
Rita
en Kris. Niets. Dat het geen mooi gebouw zou zijn is onzin. Het is zelfs
representatief voor een architecturaal belangrijke periode. Vergeet niet dat
men ook de buurt van de Cogels-Osylei in Berchem bestemd had voor de sloop… Deze straten vol
unieke Jugendstil en Art Deco zijn nu bijna werelderfgoed! Wij zijn niet tegen
vernieuwing, maar wat men hier in petto heeft is ronduit achteruitgang.
Hadden
jullie als buurtbewoners inspraak?
Rita
en Kris. Laat ons niet lachen. Wanneer we aan stedelijke diensten informatie
vragen, worden we als verdachten behandeld. Meestal krijgen we gewoon geen
reactie. Na twee jaar kennen we de juiste plannen nog niet. Meer dan 4.000
mensen tekenden onze petitie tégen de afbraak. De stad is doof en
arrogant. Zoals we nu weten, zal een nieuw Zeemanshuis een fractie van het
huidige beslaan en in handen komen van de privé. Er zullen kantoren
komen en, let op, fraaie patriciërswoningen en lofts.
Publiek groen gaat verloren en wordt afgegrendeld “voor de
veiligheid”. De buurt wordt duur en asociaal.
Wat
brengt de toekomst?
Rita
en Kris. We hebben actieplannen genoeg en alles is nog mogelijk. Er zijn vanuit
de overheid immers juridische fouten gemaakt…Intussen blijven we ons
vragen stellen. Waarom weigert men enige inspraak? Wat is de ware reden achter
deze ontw
Waar
zitten de bonden?
En
waar zitten de vakbonden, zal U zeggen. Goeie vraag.
De voorbije twee jaar was het stilletjes van die kant. Ten onrechte. Het gaat
om de belangen van vele zeemannen en vrouwen. En ook om de toekomst van veertig
mensen in het Zeemanshuis. Zij voelen zich bijzonder onzeker en hebben al even
weinig inzicht in de plannen als het Buurtcomité. Toch is er misschien
beterschap op komst.
Fons
Geeraerts, momenteel OCMW-raadslid
(sp.a) is kwaad. Hij was de
strijdvaardige secretaris van de socialistische transportarbeidersbond
(BTB-ABVV) en stond bekend als een harde onderhandelaar. Hij begrijpt evenmin
waarom het Zeemanshuis moet afgebroken worden, terwijl er vier ingezonden
ontwerpen waren die het gebouw integreerden. Hij is ook bezorgd om de veertig
personeelsleden, die het bij een afbraak wel kunnen schudden. Vooral is hij
kwaad omdat de stad zich eind december als een dief in de nacht terugtrok uit
de vzw Zeemanshuis.
Maar
één ex-vakbondssecretaris zijn de
vakbonden nog niet. Het zou een goede zaak zijn moesten het Buurtcomité
met haar dossierkennis, de vakbond, het personeel, de kunstenaars en anderen
samen de strijd aangaan. Want zo kan die ook gewonnen worden. Zelfs tegen de
machtsmachine van ‘t Stad en haar
privé-partners met de volle brandkasten.