"Wetsontwerp gezinshereniging evoceren", vraagt Kruispunt Migratie-Integratie
door Sabrine Dawoud, 31 mei 2011
Het Kruispunt Migratie-Integratie, een onafhankelijk expertisecentrum gespecialiseerd in migratievraagstukken, vraagt de senaat om het wetsontwerp over gezinshereniging te evoceren. Het expertisecentrum wijst op de onuitvoerbaarheid van enkele praktische en juridische aspecten, en waarschuwt ook voor het ontstaan van Europa-routes. Volledig persbericht
Thuis opgepakt
Rita Vervliet uit Deurne heeft sinds 1995 een relatie met Akomeji Alao, een man van Nigeriaanse afkomst, die sinds 1991 in België verblijft. In januari 2000 hebben zij voor de eerste keer een aanvraag tot regularisatie ingediend en hiervoor verkregen zij in 2001 een positief advies. Ondertussen heeft Alao officieel kunnen werken. Desondanks werd hij in 2005 onder mensonterende omstandigheden opgepakt, onmenselijk behandeld en teruggestuurd naar Nigeria. Zijn vriendin, waarmee hij op dat moment toch al 10 jaar samenleefde, mocht hem op geen enkel moment meer zien. Zij is hem ondanks haar eigen kleine inkomen achterna gereisd op aanraden van haar toenmalige advocaat en is dan in Nigeria met hem gehuwd. Volledige artikel
Schijnsamenwoonst
In dit filmpje is te zien hoe zowel Ambtenaren als de media er voor pleiten om de Europese wetgeving te omzeilen en zodoende het racistische discours in Vlaanderen te bestendigen.
Patrick Janssens en Frank Hosteaux in Het Nieuwsblad van 13 februari 2003
Ondertussen pleit SP.A-senaatskandidate Mimount Boussakla om de gezinshereniging aan banden te leggen.
Patrick Janssens: ,,Dat is iets helemaal anders. We kunnen mensen toch moeilijk verbieden om te trouwen met wie ze willen. Maar we mogen ook niet blind zijn voor de problemen dat dat met zich meebrengt. Zo dreigt steeds opnieuw de kansarmoede zichzelf te versterken, door de taalachterstand. Daar trachten we iets aan te doen door meer taallessen en een strikter inburgeringsdecreet.''
Frank Hosteaux: ,,We mogen nooit vergeten: een mens blijft een mens. Vanwaar hij ook komt.''
CD&V over de aanpak van schijnhuwelijken (23/03/2007)
Mensen die oprecht willen huwen, moeten kunnen huwen. Laat daarover geen misverstand verstaan. Maar het spreekt voor zich dat schijnhuwelijken een ernstig probleem zijn voor de slachtoffers en voor de overheid. CD&V is tevreden dat schijnhuwelijken nu strafbaar zijn, maar dit volstaat niet. Men moet ook daadwerkelijk de wet gaan uitvoeren.
De wet rond de bestraffing van schijnhuwelijken effectief uitvoeren. De wet die ondertussen één jaar oud is, heeft nog tot geen enkele veroordeling geleid.
De parketten moeten ondersteund worden zodat ze ook effectief kunnen optreden.
CD&V wil een uniforme aanpak van de schijnhuwelijken in binnen- en buitenland. De aanpak moet gelijk zijn in alle gemeenten middels duidelijke administratieve onderrichtingen en informatiepakketten ten behoeve van de personeelsleden van de gemeentelijke diensten bevolking. Bovendien moet dezelfde aanpak ook in het buitenland gebeuren om te vermijden dat mensen naar het buitenland trekken om aan de controle te ontsnappen.
CD&V ijvert voor de installatie van een databank waarin alle pogingen tot schijnhuwelijk en vernietigingen van schijnhuwelijken worden geregistreerd en tevens statistisch materiaal wordt bijgehouden.
Heel wat koppels die ter goeder trouw zijn ondervinden vandaag veel moeilijkheden om te trouwen. Ze worden er van verdacht een schijnhuwelijk af te sluiten. CD&V wil dat de preventieve onderzoeken naar schijnhuwelijken transparant verlopen en aan een aantal principes moeten voldoen: een termijn bepalen waarbinnen de woonstcontrole moet gebeuren, duidelijke informatie verstrekken, de geïnterviewden een schriftelijk verslag van het interview meegeven, objectiviteit in de vraagstelling nastreven
ANTWERPEN: HELFT VAN MENSEN ZONDER PAPIEREN MAG NIET TROUWEN
Recht te huwen Art 12: Mannen en vrouwen van huwbare leeftijd hebben het recht te huwen en een gezin te stichten volgens de nationale wetten die de uitoefening van dit recht beheersen. (Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens)
Wij, Antwerpenaren met en zonder papieren die willen trouwen gaan niet akkoord met de wijze waarop de Antwerpse Cel Schijnhuwelijken functioneert. Hoewel ook wij tegen schijnhuwelijken zijn gekant, vinden we dat elke aspirant-trouwer recht heeft op een respectvolle en menselijke benadering.
Wij vragen een externe doorlichting van de Antwerpse Cel Schijnhuwelijken. De wijze waarop het motief van de Antwerpse trouwers vandaag wordt nagegaan, kan immers niet door de beugel.
Voor meer informatie verwijzen wij U graag door naar ons archief
Schijnhuwelijken ontmaskeren? Ellenbogengevoel niet genoeg
Het Vlaams-Kameroenees koppel – met de fictieve namen Dirk (45) en Elodie (22) – in de reportage (‘Tot de verblijfsvergunning ons scheidt’, DM 22/3) over schijnhuwelijken doorstond de testen van de Antwerpse cel schijnhuwelijken. Bijna één op drie Antwerpse huwelijken wordt ontmaskerd als schijnhuwelijk.
Het geheime wapen van Frank Beyens van de cel schijnhuwelijken? “Ervaring en ellebogengevoel.” Het Antwerps minderhedencentrum de8 krijgt signalen van advocaten en hulpverleners dat dit ellebogengevoel niet volstaat. De Antwerpse cel schijnhuwelijken is een voorbeeld voor andere gemeenten en zelfs landen. Reden te meer om er voor te zorgen dat de basisrechten van echte of schijntortelduifjes gerespecteerd worden.
" De Antwerpse cel is niet meer weg te denken in de opgevoerde strijd tegen schijnhuwelijken. De keuze om de cel uit te breiden tot vijf personeelsleden was een terechte keuze om 6 à 700 dossiers per jaar te screenen. Huwelijksmigratie wint aan populariteit en is voor mensen zonder wettig verblijf vaak de laatste strohalm om aan verblijfsdocumenten te geraken. De verhalen van gedupeerde Belgen die denken de liefde van hun leven te vinden, maar na het fel begeerde boterbriefje hun kersverse bruid of bruidegom én hun hebben en houden kwijt zijn, zijn schrijnend. In heel die problematiek is de cel schijnhuwelijken met hun preventieve controle een noodzaak.
Maar het Antwerps minderhedencentrum de8 krijgt ook signalen van advocaten, hulpverleners, sociale organisaties (dus niet alleen van enkele gedupeerde koppels, zoals Frank Beyens de bestaande kritiek opzijschuift) waaruit blijkt dat de noodzakelijke controleprocedure kan worden verbeterd. Wat zijn de knelpunten?
Koppels worden uitgenodigd op een " verkennend gesprek " . Er wordt geen officieel verslag genomen en het koppel heeft niet het recht een schriftelijke verklaring te ondertekenen zoals bij een proces-verbaal. Er is ook een uitdrukkelijk verbod om een advocaat mee te nemen naar het gesprek. Dat terwijl dat gesprek enorm zwaar doorweegt in het verdere verloop van de procedure. Onze suggestie? Het koppel moet op de hoogte zijn van het belang van dat gesprek, bijstand van een advocaat moet mogelijk zijn net zoals bij de interviews bij het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen. "
Lees de volledige nota over schijnhuwelijken in Antwerpen op http://www.de8.be/csfls/200703230913363/nota%20schijnhuwelijken.doc
de8 vzw
Van Daelstraat 35
2140 Borgerhout
03/270 33 33
info@de8.be
http://www.de8.be
