Op 24 januari werd de  evaluatie van de repressie tegen thuislozen gepresenteerd door het Antwerpse stadsbestuur 

hieronder de tekst van de flyer die door DAK vzw uitgedeeld werd tijdens die gelegenheid

 

 

 

Antwerps politiek beleid verklaart armen vogelvrij

 

Op dinsdag 24 januari 2012 wordt in de Openbare Bibliotheek Permeke aan het De Coninckplein te Antwerpen de “evaluatie bestuurlijke maatregelen 2060” gepresenteerd.

 

Het Antwerpse Daklozen Aktie Komitee (DAK) uit haar ongerustheid over de toenemende repressie vanwege het Antwerpse politieke beleid tegen mensen die aan de rand van de maatschappij trachten te overleven. In Antwerpen 2060 worden personen in extreme armoede die aangewezen zijn op de openbare ruimte om de haverklap beboet met Gemeentelijke Administratieve Sancties ( GAS ) en bestuurlijk aangehouden voor periodes tot 12 uur. Mensen die bedelen verdwijnen met willekeurige ‘argumenten’ achter de tralies. Bedelen is door de Europese wetgeving beschermd.

 

De GAS-reglementering is in feite ontstaan om overtredingen die onder de noemer “overlast” verkocht worden, zoals hondenpoep, zwerfvuil en geluidsoverlast te bestrijden. Sinds de invoering van het “Stadsplan Veilig” in 2005 werden artikels aan de politie-codex toegevoegd die “sociale overlast” aanpakken en die allen dezelfde bedoeling hebben, namelijk bepaalde mensen de toegang tot bepaalde delen van de publieke ruimte discriminerend ontzeggen.

 

Eerst was er het straatverbod dat op initiatief van “De Ketelpatrouille”, “DAK”, “UDEP”, “StAD(Steunpunt Antwerpse Druggebruikers)”, “onderwijzers zonder grenzen” door de “Liga voor Mensenrechten” vernietigd werd middels een arrest van de Raad Van State. Daarna werd Art 84 bedoeld om manifestaties te reguleren gebruikt als middel om mensen die samen gewoon op een bankje zitten weg te jagen. Daarna verscheen “storend hang gedrag” ten tonele, waardoor iedereen die zich “doelloos” op straat bevindt kan verwijderd worden.

 

Daar waar in Antwerpen-Zuid het lallende ‘beter volk’ voor de duurdere café’s tot op de rijweg onder invloed van drugs samenschoolt met het glas sterke drank in de hand, wordt in ‘den 2060’ het nuttigen van een blikje Cara pils bestraft met buitensporige boetes en arrestaties.

 

De GAS-repressie wordt ook aangewend om uitingen van verzet en oppositie op het openbaar domein de kop in te drukken. Het DAK werd met art 84 beboet wegens ‘samenscholing’ toen het een manifestatie organiseerde op het De Coninckplein. DAK daagde de Stad Antwerpen voor de rechtbank en won het proces.

 

Deelnemers aan de geweldloze beweging “Occupy-Antwerp” worden overspoeld met GAS-boetes à 150 euro. Tal van hen werden brutaal gearresteerd en verzeilden in de cel. Dit zijn politiek geïnspireerde ingrepen, ‘politieke boetes’ opgelegd wegens openlijk geuite standpunten die het beleid niet zinnen. “Occupy-Antwerp” legt sterk de nadruk op het schandaal van de sociale uitsluiting en criminalisering van de armen.

 

Op dit ogenblik is “zoeken naar drugs” de GAS overtreding die in de mode is. Het zwaartepunt van de strijd tegen drugs lag in 2011 in het viseren van “de gebruiker van drugs”. De gevoerde redenering is dat als de gebruikers verdwijnen de dealers verdwijnen. Op die manier worden thuislozen die voor de gelegenheid “druggebruikers” genoemd, geviseerd en opgejaagd. Terzelfdertijd worden de statistieken betreffende een zogenaamd ‘succesvol’ drugbeleid opgeleukt. Politieacties tegen “drugshandel” die sinds 2004 in Antwerpen gevoerd worden hebben niet geleid tot een vermindering van de handel en het gebruik van illegale drugs.

 

In verband met de acties tegen de dealers in 2060 klaagt de politie sinds jaren dat het “dweilen met de kraan open” is”. De “straat-drug-dealers” die ze arresteren zijn voor het grootste deel slechts “drug-runners” die een heel beperkte hoeveelheid drugs bij zich hebben en die meestal gauw vrijgelaten worden. De politie klaagt ook over de slechte communicatie die er is met de federale drugsbrigade waardoor er geen perspectief is om hogerop te gaan in de aanvoerlijnen van de drugs. Dit alles werkt heel demotiverend.

 

Wat in Antwerpen gebeurd is niet uitzonderlijk. In vele steden in Europa worden de stadscentra gevrijwaard van de aanwezigheid van thuislozen. De methodes zijn gelijkaardig en de redenen waarvoor dit gebeurd zijn veelal dezelfde. Namelijk een mix van geldelijk- en electoraal gewin. Geldelijk gewin door kapitalisering van vastgoed en door meer prestigieuze handel. De in Antwerpen gepromote ruimtelijke ordening heeft als doel allen met een lager inkomen de stadspoorten uit te jagen ten voordele van de ‘betere middenklasse’ en prestigeprojecten. Het electoraal gewin uit zich in rechts populisme. Typisch voor Antwerpen is dat het rechtse beleid onder een ‘socialistisch’ (SP-A) burgemeester plaats vind. P.Janssens onthulde zelf dat hij het programma van het racistische VB uitvoert.

 

Niet toevallig gaat in ‘Antwerpen 2060’ het vrijwaren van publieke ruimte van ‘ongewensten’ gepaard met stadsrenovatie, ‘herwaardering’, waardoor de prijs van het vastgoed stijgt, ,de huurprijzen onbetaalbaar worden. Aldus worden de personen die in armoede leven bewust verdreven ten voordele van een ‘betere middenklasse’. Voor een sociale woning staat een lange wachtrij jarenlang aan te schuiven. Betaalbaar wonen is geen prioriteit in deze stad. In 2005 heeft Dirk Grootjans (Open VLD), de toenmalige Antwerpse schepen van Integrale Veiligheidszorg, het goed samengevat : ‘Laat de huurprijzen stijgen en de marginalen zullen verdwijnen'. Ook burgers uit de lagere middenklasse zijn aan het verdwijnen.

 

De aanwezigheid van thuislozen lijkt niet aanvaardbaar voor de commerce en voor het toerisme. In Antwerpen was UNIZO,de belangengroep voor zelfstandige ondernemers die de kleine middenstand aan haar lot overlaat, actief betrokken bij het verwijderen van thuislozen van het Astridplein en uit het centraal station.

 

Voor de toekomst kunnen we ons aan een verdere uitvoering van het “Stadsplan Veilig” verwachten” en aan een verplaatsen naar andere ‘hot-spots’. De repressie neemt gevoelig toe. Sociale alternatieven brokkelen verder af ten gevolge gebrek aan middelen en belangstelling vanwege de overheid. De door de Stad Antwerpen gevoerde politiek steunt op populistisch te verkopen ‘succesjes’ bij een misleide bevolking. Het is altijd al duidelijk geweest dat “Stadsplan Veilig “ niet alleen bedoeld was om de thuislozen te criminaliseren, maar ook jongeren van allochtone afkomst. Hoogstwaarschijnlijk zal de presentatie van het nieuwe “drugbeleidsplan 2014-2018” samenvallen met de gemeenteraadsverkiezingen en deel uitmaken van de electorale propaganda.

 

Evaluatie bestuurlijke maatregelen 2060 (Stad Antwerpen)

 

Voor het Daklozen Aktie Komitee -DAK vzw

 

 

Philippe De Craene	Koen Calliauw
Coördinator	Voorzitter
0494/80 73 50	0495/53 00 92
philippe.decraene@mail.com	koen.calliauw1@gmail.com

 

 

23 januari 2012