BastA! is een groep van mensen die elkaar vonden in het verzet tegen het stadsplan veilig zoals dat op 29 november 2004 gestemd werd in de Antwerpse gemeenteraad. Het stadsplan veilig is symptomatisch en exemplarisch voor het beleid dat nu gevoerd wordt in deze stad. Antwerpen ligt in het hart van de Europese havenregio die zich uitstrekt van Zeebrugge tot Rotterdam. Het huidige bestuur richt zich sinds de laatste 2 jaar vooral op de ontwikkeling van het economische potentieel dat die centrumligging en de nog steeds razend interessante ligging van de haven, een gegeven dat nog versterkt wordt met de uitdieping van de Schelde, de IJzeren Rijn, de TGV, de infrastructuurwerken enz. met zich meebrengen. Die ontwikkeling van het economische potentieel van de stad wordt vrij éénzijdig geflankeerd met een beleid, gericht op het ontwikkelen van  een stad met een aangenaam leefklimaat voor een bepaalde groep werknemers en hun gezinnen : de goede tweeverdieners met kinderen - die verhuizen niet zo rap - annex een burgerlijke woon - en leefcultuur. Ook het feit dat deze stad rijk is, maar de stedelijke overheid armlastig, speelt hierin mee. Goede tweeverdieners zorgen immers ook voor meer fiscale inkomsten. Tegelijkertijd, en door het huidige stadsbeleid meer en meer gestuurd en ondersteund - geregisseerd heet dat in het huidige stadhuisjargon - treedt het proces van 'gentrification' op. Dit is een proces dat plaatsvindt in veel Westerse, middelgrote steden waarbij de middenklasse terug de stad en de volksbuurten opeist. Een beschrijving van dit proces dat een verklarend kader biedt waarbinnen veel stedelijke beleidsmaatregelen te duiden vallen, vind je op deze site onder de titel 'revanchisme op Antwerpse wijze'.

 

Binnen deze ontwikkeling is er geen plaats meer voor een heel aantal mensen die nu in deze stad wonen. En dit zeker voor hen die in een aantal buurten en wijken zoals de Atheneumbuurt, ’t De Coninckplein, de Seefhoek, Stuivenberg, 't Schipperskwartier, het Eilandje, de stationsbuurt …wonen. Die buurten worden steevast benoemd als probleembuurten en ongenuanceerd in verband gebracht met criminaliteit, verloedering, onveiligheid enz. … Bijna uitsluitend worden deze problemen  oorzakelijk toegewezen aan bepaalde bevolkingsgroepen : vluchtelingen, druggebruikers, mensen die in armoede leven, … worden meer en meer openlijk als oorzaak gezien van de problemen en geculpabiliseerd. Ze moeten er dus weg. Meer en meer van de beleidsvoering is daarop gericht. 

 

Nu zijn wij de laatsten om te ontkennen dat er in voornoemde wijken behoorlijk wat problemen aanwezig zijn. En een aantal van die problemen in die wijken, onze wijken, meer geconcentreerd zijn dan in andere wijken van de stad. Wij zijn vragende partij om werk te maken van die problemen die wij echter vooral ervaren als problemen van armoede, sociale uitsluiting en verdringing. Van de rechteloze positie van veel mensen. Oplossingen moeten dan ook in andere richtingen gezocht worden dan de huidige beleidsvoering. Oplossingen moeten gezocht worden voor en mét alle mensen die in onze wijken wonen. Dit laatste is echter een optie die minder en minder door dit bestuur, door de federale overheid ook, genomen wordt. De officiële uitgebreide participatieaanpak staat in schril contrast met de opjaagpolitiek van bepaalde groepen mensen en georganiseerde sociale verdringing. Het oorspronkelijke stadsplan veilig was daar heel duidelijk in; de gerichte controles op tram en bus, maar ook in het centraal station en op verschillende pleinen van Antwerpen Noord met politie en DVZ als hoofdrolspelers met het oog op  het 'vangen' van mensen zonder papieren zijn dat eveneens; de verjaagpolitiek van Afrikaanse cafés op het De Coninckplein met allerlei gebodjes en verbodjes die voor geen enkele andere horecazaak in deze stad gelden, meer van hetzelfde, Maar ook : het gevoerde en inefficiënte -  cfr. laatste jaarrapport van Vrancken e.a.  -armoedebeleid dat verengd wordt tot een oneetbaar en caloriearm participatiebeleid voor - niet van - mensen die in armoede leven; het OCMW-beleid dat bespaart op personeel - sommige diensten en projectwerkingen voor zwakke groepen worden gewoon afgeschaft - en sociale assistenten opzadelt met een steeds grotere werkload die leidt tot meer en meer mensen schorsingen onder druk van een compleet mis aan 't lopen mechanisch activeringsbeleid; de obstinate weigering om de woonproblematiek - deels - aan te pakken met een ernstige investering in sociale huisvesting … Al deze factoren nopen ons er toe te bestluiten dat dit bestuur, maar even zeer de hogere Vlaamse en nationale overheden, niet langer wil besturen in functie van alle bewoners, in functie van alle mensen die in deze buurten en wijken wonen en leven. Structurele maatregelen op basis van solidariteit en herverdeling, pijlers voor een sociale stadsontwikkeling, worden daarbij vervangen door liefdadigheid - in de vorm van voedselpakketten e.d. - en noodhulp en crisisopvang. Met begrippen als sociale mix - vanuit wetenschappelijk oogpunt pure, reeds lang achterhaalde nonsens - wordt dit beleid dan verder omkaderd en verkocht.

 

Als BastA! verzetten we ons tegen dit beleid. We doen dat heel concreet door beleidsvoering die deze politiek gestalte geeft te bekritiseren, er acties tegen te ondernemen, om die beleidspraktijk proberen om te buigen. Wij vinden de ontwikkeling van onze buurten en wijken belangrijk. Maar dit kan enkel met iedereen die hier woont, werkt en leeft. Een andere, menselijke, optie is er niet. Wij doen dat als basisbeweging, als actiegroep. En we doen aan politiek in die zin dat we de samenleving, het leven in de buurten en wijken in bovenstaande zin willen ondersteunen en mee sturen. Maar we zijn niet partijpolitiek gebonden. Daar staan we op. We richten ons bij onze acties vooral op 't Noord. Omdat we er wonen, omdat we de wijk niet ten prooi willen laten vallen aan de mercantiele stadsontwikkeling die er bezig is, aan het proces van gentrification, omdat ondanks de miserie, de armoe, de onmacht van de rechteloze mensen zonder papieren - dingen die ons pijn doen en vooral kwaad maken - de wijken van 't Noord, met zijn veelkleurigheid en soms Babelse spraakverwarringen, een 'rijke' wijk is waar het samenleven, in tegenstelling tot de zwaar overtrokken negatieve perceptie die bewust gecreëerd en in stand gehouden wordt, best wel lukt. Omdat een ander Antwerpen - Noord - mogelijk is.

 

 

BastA!

 

Beweging voor een ander, sociaal en tolerant Antwerpen. !

Wat is het Masereelfonds?

 

Het Masereelfonds is één van de vijf erkende cultuurfondsen in Vlaanderen -- samen met het Davidsfonds, het Vermeylenfonds, het Willemsfonds en het Rodenbachfonds -- maar tegelijkertijd een buitenbeentje in dit zwaar verzuilde land. Want het MF is aan geen enkele belangengroep schatplichtig. Maar het MF probeert wel progressieven van een verscheiden pluimage te verenigen, om met een open geest over de hedendaagse uitdagingen, het actuele culturele leven, het maatschappelijk reilen en zeilen, na te denken en te discussiëren. Met dat doel nemen afdelingen in het hele Vlaamse land allerhande initiatieven.

Het Masereelfonds doet aan vorming en cultuurspreiding, maar profileert zich ook als vereniging door af en toe een 'gezelligheidsactiviteit' te verzorgen en mee te doen aan, of aan de basis te liggen van diverse vormen van animatie en actie.

 

De ideologische troeven van het Masereelfonds

 

Het Masereelfonds is een progressieve organisatie. Het MF komt op voor een socialer Vlaanderen, en heeft aandacht voor de ecologie, de derde wereld en de vredesproblematiek. Een belangrijke inspiratiebron is het marxisme, maar het MF gelooft niet in dogma's of heiligverklaringen, en meent evenmin dat het denken ophield bij Marx.

Het Masereelfonds is een Vlaamse organisatie. Dit vertaalt zich niet in racisme, meerderwaardigheidsgevoel of andere ongezonde toestanden. Maar het MF is zich bewust van de waarde van ons rijk cultureel erfgoed, en van de rijkdom van andere culturen.

Het Masereelfonds is een democratische organisatie. Het fonds en zijn werking zijn immers het resultaat van het denkwerk, de inzet en de betrokkenheid van de leden. Kortom, de leden worden uitgenodigd mee te beslissen over reilen en zeilen van hun fonds.

Het Masereelfonds is een open organisatie. Met een kritische geest bevraagt het MF het maatschappelijke en culturele gebeuren, niet vrijblijvend, maar evenmin met de bedoeling algemeen na te volgen richtlijnen of standpunten uit te vaardigen.

Voor het Masereelfonds is cultuur géén eigendom van een sociale elite. De democratisering van het cultuurgebeuren ligt het MF nauw aan het hart. Bovendien beseft het MF maar al te goed dat kennis macht betekent, en doet daarom zijn uiterste best kennis te verspreiden opdat die macht in de handen van zoveel mogelijk mensen blijft.

 

www.masereelfonds.be

© Infobasta